वाऱ्यातच सगळी उत्तरे

-

 शब्द असतीलही कधी सोबत, कधी नसतीलही कदाचित..

शब्दांची सोबत नसतानाही समजाव्या लागतील खूपशा गोष्टी..



गोष्टी सगळ्या कशा बांधणार शब्दात,ओळीत,वाक्यात...

त्या तर पसरत असतात इथून तिथे, वाऱ्यासारख्या चपळ..


मी काय लिहिणार त्यांना , त्याच रेघोट्या मारत असतात माझ्यावर सतत ...


शब्दांच्या कुबड्या घ्यायला पाहतोय आजकल..

पण अपुऱ्या पडतात...

शब्दच ते माणसाने बनवलेले...


खोल विहिरीत डोकावून पहावं, आतला दाट अंधार बोलावतो तसे हे भाव शब्दात उतरायला पाहत असतात..


खूपदा टाळलं, पण एकट्यात असे धाडकन समोर येवून उभे राहतात..

म्हणतात लिही आम्हाला..

मग लिहितो....


एखादी दारूची अख्खी बाटली संपवत आहे , नशा करत आहे , तस अख्खं आयुष्य  एका भयानक धुंदीत चाललं आहे...


ही धुंदच सत्य आहे की ह्या धुंदीच्या पलीकडे पण काही आहे का? 

हे पण धुंदीत असल्याने समजत नाही...


आल life आणि गेलं life....

कुठेय मी ? का मी नाहीच...



४० वर्ष, ३० वर्ष, ६० की ८० वर्ष....

संपतात डोळ्याची पापणी लवता लवता....


पहाताच राहायचं .....

माणसं, रस्ते, देखावे, अनुभव, सुंदरता , कुरूपता, सृष्टी...

पाहत रहायच हे ...हे दाखवत राहतात जे....


कितीतरी जनांनी हे सर्व ह्याच डोळ्यांनी पाहिलं,

ह्याच रस्त्यावर ते फिरकले , आणि सगळं जगून आणि बघून मेले पण...

मग आपण परत कशासाठी..तीच cycle परत का??


का आपणच येतोय परत परत इथे जुन्या चुका सुधारण्यासाठी ??


१२.०५ रात्री , पुणे



Comments

  1. Lalit8 April 2021 at 12:05

    सुंदर..

    ReplyDelete
  2. Unknown8 April 2021 at 19:01

    जुन्या चूका सुधारण्यासाठी आणि परत येण्याची सोय म्हणून नवीन चूका करण्यासाठी...............निरर्थक आहे की अर्थपुर्ण.....???????

    ReplyDelete
  3. Unknown8 April 2021 at 19:30

    Shevtchi kadve aprtip ...mnatl vyakt kely hya poem madun.

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

पहिला ब्लॉग

-
Image
सुटायचय .........   तिने तिथेच सोडून दिलं सगळं, आहे तस..... वेळही नव्हती अस सर्व मधून सोडून जायची.. पण तिला ते सोडायचं होत, तिन सोडलं, आणि झाली मोकळी... श्वास घेतला मोकळा तिने...तिला हलकं वाटलं ...पुढचा प्रवास हलका हलकासा वाटत होता तिला... जड झाल होत बरच, म्हणून तिने सर्व सोडलं मध्येच... आता काय तर चालत राहायचं, रस्ता आहे म्हटल्यावर चालायचं.. कुठेही जा , वाटा तर असणारच, आपलं काम चालायच, चालत राहायचं.. थकलीस ग बाई तू खूप , पण तुला चालणं भाग आहे.. कधी ती व्यक्त झाली, कधी अव्यक्त राहिली.. जग तिच्याकडं पहायचं फक्त , त्या अव्यक्तपणाला समजून घ्यावं असं कधी वाटलं का कुणाला... तिला बऱ्याचदा म्हणायचं होत खूप काही , पण ती नाही म्हणाली..her eyes spoke instead, but very few understood it... बहुतेक अशा अव्यक्त होण्यातच तिला तीच 'स्त्रीत्व' जपण्याच समाधान वाटत असावं..... खूप वेळा वाटलं होत तिला की सुटाव... आज ती सुटली, तिला बर वाटलं, मोकळं वाटलं.. आता पुढं पण वाट दिसत आहे , ती चालायची.... - Sudarshan Jaybhay
Read more

देह हा पेटू दे

-
  देह हा पेटू दे   हा देह कधीही निसटू शकतो, ह्याचा काहीच नेम नाही , ह्याचा काहीच नेम नाही . हा देह कधीही असह्य यातना देवून आपल चालण बोलणं बंद करू शकतो, नियतीने ह्या देहाला मोजून श्वास दिले आहेत. कुणी कमी वर्ष जगत, कुणी जास्त. कुणी आरोग्यदायी जीवन जगत, तर कुणी असह्य वेदनेचं एका जागी बसून. इथून पुढचे ह्या देहातले उरले सुरलेले श्वास चांगल्या मार्गी लावण्याचा प्रयत्न करायला हवा,  आपण कधी मरणारच नाही , अशा भ्रमात आपण जगत असतो , अंदाजे ७०/८०/९० वर्ष  तरी जगू, अशाही भ्रमात आपण जगत असतो. कोण कधी ह्या जगाचा निरोप घेईल , कुणीच सांगू शकत नाही . एखादा धड धाकट देह तरुणपणातच कुणाची तरी सुट्टी करतो,  आणि एखादा ऐंशी नव्वदीतला  झिजलेला देह देवाकडे मरणाची प्रार्थना करत असतो काही देहांना लहानपणी तरुणपणीच भयंकर आजार आपल्या कवेत घेतात, तर काही देहांतून एखादा अवयव कायमचा निरोप घेतो. तुझ्या माझ्या ओळखीतल कुणीतरी काल परवा खूप असह्य अशा आजारातून वेदनेतून जावून आल असेल किंवा अजूनही झुंजत असेल .  तुझ्या माझ्या ओळखीतलं कुणीतरी काल परवा काहीतरी क्षुल्लक निमित्...
Read more

आपण नशीबवान आहोत

-
आयुष्य जस असेल तस accept करून ते सुंदर करण्यावर आपण भर द्यायला पाहिजे. मनाला नको असलेल्या गोष्टी होतच राहतील आयुष्यात, कूनाचच आयुष्य perfect नाहीये, कुणाच्याच आयुष्यात 100% मनासारखं झालेल नाहीये, वाटल्यास आपल्या आजूबाजूला विचारा कुणाला पण. कारण आपल्या मनाला निसत काही ना काही हवं असतं, आपल्या इच्छा endless आहेत...तुम्हाला आत्ता bike हवी असेल आणि ती मिळाली तर तुम्हाला चार चाकी हवी असते, ती मिळाली की तुम्हाला त्यातली भारी वाली महागडी गाडी हवी असते...आपल्या इच्छा आकांक्षाना मरण नाही, त्या सतत आपल्याला, आपल्या हृदयाला ,आपल्या मनाला जाळत असतात, आणि आपण त्यात नकळत जळत असतो...मला जेव्हा अशा इच्छा अस्वस्थ करून सोडतात तेव्हा मी पुण्यात झेड ब्रिज खाली राहत असलेल्या लोकांकडे जावून त्यांना एकटक बघत बसतो आणि विचार करतो की त्यांच्या life मध्ये किती गोष्टी कमी आहेत, आणि मला तर देवाने इतकं भरभरून दिलंय तरी मी असा का जळतोय या इच्छांपायी..थोड मन शांत होत तेव्हा... कधी कधी अस वाटू शकत की डोक्याचं दही होत चाललंय, कळत नाही कुणाशी कस वागायचं, कस बोलायचं , अस वाटत की आपण वेडे आहोत किंवा मानसिक रोगी तर नाही, त...
Read more